دیر زمانی است که ایرانیان با سفال و سفالگری آشنا شده اند. ایرانیان باستان با صنعت سفالگری دست سازهای بی نظیری را به یادگار گذاشته اند که یادآور ذوق و سلیقه پیشینیان است. صنعت سفال از گذشته تا به امروز در ایران دچار تحولات بسیاری شده زمانی مورد توجه و زمانی نیز مورد بی مهری قرار گرفته است.
مراکز عمده سفال ایران در کلپورگان و لالجین قرار دارند که صنعت سفال ایران را تا به امروز زنده نگه داشته اند. صنعتگران هنرمند این مراکز همه مراحل کار از تهیه خاک مناسب برای سفال سازی گرفته تا لعاب کاری و خشک کردن سفال ها در کوره را در همان محل انجام می دهند.

سفالینه ایرانی

لالجین، پایتخت سفال ایران
صنعت سفال ایران با نام لالجین یکی شده است. هنرمندان سفالگر لالجین از سال های دور این هنر ابا اجدادی را به نسل بعدی منتقل کرده اند. در لالجین انواع ظروف سفالی مصرفی و تزئینی در طرح ها و رنگ های متنوع ساخته می شود. در لالجین کاسه، قوری، گلدان، اشیای تزئینی، تابلوهای سفالینه و هر چیزی را پیدا خواهید کرد. سفالینه های لالجین در سراسر ایران و جهان شهرت زیادی دارند.
در چند سال گذشته میزان عرضه و تقاضا و همچنین بازار مصرف داخلی سفال به گونه ای بود که برخی از سفالگران جوان تر به دیگر کارهای هنری مرتبط با سفالگری روی اورده اند تا هر چه بهتر بتوانند از این راه امرار معاش کنند.
نقاشی روی سفال یکی از متداول ترین کارهایی است که سفالگران لالجین و دیگر شهرها انجام می دهند. انواع رنگ‌دانه های طبیعی و معدنی بر روی سفال ها نقش می بندد و پس از پخت در کوره به صورت ثابت بر روی سفال باقی می ماند. نقاشی های زیر لعابی و رو لعابی از انواع نقاشی روی سفال هستند.

خاک های لالجین حکم طلا را دارد و روزی اهالی را می رساند. ورز دادن گل و نشستن پشت چرخ سفالگری در کارگاه های کوچک، راهی است برای امرار معاش اعضای خانواده که همگی در سفالگری مشغول به کار هستند.
آوازه سفالینه های لالجین در خارج از مرزها موجب شد تا گروهی از داوران جهانی صنایع دستی به لالجین سفر کرده و از نزدیک فروشگاه ها و مراکز تولید سفال لالجین را بازدید نمایند. بررسی های موشکافانه از کارگاه های کوچک و دیدن صدها نمونه از تولیدات بومی نتایج شگرفی در بر داشت. لالجین ، عنوان شهر جهانی سفال را کسب کرد. این افتخاری است که نصیب هنرمندان سفالگر ایرانی شده است.

بازار سفال در ایران

بازار کار سفال در ایران و جهان
ثبت جهانی لالجین به رشد گردشگری و سفالگری این شهر کمک بسیاری کرد. ورود گردشگران ایرانی و جهانی به لالجین موجب شد تا سفالینه های این شهر بیش از پیش دیده شده و در معرض دید جهانیان قرار گیرد. بازار کار سفال با یک جهش نسبی روبرو شد و مسیر صادرات سفالینه های ایران به خارج از مرزها رونق گرفت.
تا به امروز تنها ۵ درصد از سهم صادرات غیر نفتی ایران را سفال تشکیل می داد که امید داریم با ثبت جهانی شدن لالجین و سفال ایرانی تمهیداتی برای صادرات جهانی اندیشیده شود.

سفالینه های ایران قابلیت رقابت با سفالینه های دیگر کشورها را داراست و می تواند به خوبی بازار خرید مناسبی در سطح جهانی داشته باشد. این امر مستلزم مهیا شدن بستری مناسب برای عرضه سفال به بازارهای جهانی است. برای مثال وجود صنعت بسته بندی و حمل و نقل در کنار کارگاه های سفالگری می تواند تسهیلاتی را در فروش سفال ایجاد کند.
چنانچه امکان بازدید عمومی از کارگاه های سفالگری مهیا شود و علاقه مندان بتوانند مراحل تولید و ساخت سفالینه ها را از نزدیک مشاهده کنند گردشگران بسیاری را جذب خواهند کرد. رشد صنعت توریسم در کنار صنعت سفالگری می تواند رونقی دو چندان داشته باشد که امید است این امر هر چه زودتر اتفاق بیفتد.

بازار کار سفالگری
بازار جهانی سفال

بازار جهانی برای خرید سفالینه های ایران
سالانه حدود ۱۰۰ میلیون دلار سفالینه به خارج از مرزها صادر می شود. این سفالینه ها علاوه بر لالجین کارهنرمندان کلپورگان است. سفال کلپورگان به طور کامل مصرف صادرات دارد و در بازار داخل عرضه نمی شود. این سفال ها در ۳۰ شکل هندسی از لیوان تا کوزه ساخته می شود که شهرت جهانی داشته و خریدارانی از کشورهای اروپایی، آمریکایی و عربی دارد. گفته می شود بازار مصرف داخلی توان خرید سفال کلپورگان را ندارد.
اغلب صادرات سفالینه به کشورهای اروپایی و امریکایی است که شامل اشیا تزئینی می شود. در کشورهای غربی کاسه و بشقاب های لعاب‌کاری شده تزئینی، گلدان های بزرگ با نقش و نگار ایران باستان، ظروف مشبک و نقش و نگار دار بیش از اشیای مصرفی محبوبیت دارد.
صنعت سفال ایران به کشورهای عربی و حاشیه خلیج فارس نیز راه پیدا کرده است. صادرات سفال ایرانی به این کشورها شامل سفال های مصرفی و کاربردی است انواع بشقاب، کاسه، کوزه، پارچ، لیوان، شمعدان و گلدان هایی منقش به خطوط اسلامی در کشورهای عربی بسیار پر طرفدار است.

کلیه حقوق سایت متعلق به آموزشگاه سفالگری تصویرگران پویا اندیش می باشد